Back to the real (white) world...

Om 07:00 loopt onze wekker af en dan is helaas alweer onze laatste dag in The Sunshine State aangebroken...

Eenmaal gezeten aan ons laatste ontbijtje bekijken we samen via de laptop even het laatste nieuws in NL en het blijkt in het koude kikkerlandje echt een (witte) chaos te zijn zeker als we dit en dit bericht mogen geloven. Wij vragen ons dan ook af of onze vlucht naar AMS vandaag wel zal gaan vertrekken maar als ik de site van United raadpleeg zie ik geen melding staan dus we hebben alle hoop dat we thuis zullen komen. Alhoewel een paar dagen 'verlenging' in de USA geen straf is ;-)

Terwijl Petra na het ontbijt de laatste dingetjes doet maak ik nog even een korte wandeling over het complex van Cane Island om nog een paar 'afscheidsfotos' voor op de blog te maken. Het is echt heerlijk weer en de lucht is strakblauw en daarom is het echt moeilijk voor te stellen dat het weer in Nederland op dit moment zo totaal anders is. Zolang het nog kan geniet ik er lekker van...

.. klik op de fotos voor een grotere weergave ..

Tegen de klok van 09:30 besluiten wij om onze condo te verlaten want we zijn nu helemaal gepakt en nog verder wachten heeft geen zin dus brengen we de koffers naar beneden. Bij de auto maak ik nog even de bekende standaardfoto met de koffers en daarna gaan we kijken of de bagage wel achterin de auto past. Nadat ik de 2e achterbank van onze 7-seats Journey heb neergeklapt passen de koffers er ruimschoots in en de achterklep kan met gemak nog dicht. Nu zijn we echt 'all set & ready to go'...

.. klik op de fotos voor een grotere weergave ..

Omdat we best nog wel vroeg zijn besluiten we om nog even naar de WalMart te rijden, kunnen we lekker nog wat snoepgoed halen voor tijdens de vlucht. Nadat we e.e.a. aan lekkers hebben uitgezocht gaan we snel naar de kassa om af te rekenen want we hebben inmiddels toch wel trek in een 'bakkie' koffie gekregen. Voor de koffie rijden wij naar de SuperTarget, want zij hebben namelijk binnen bij de ingang een filiaal van Starbucks Coffee. Genietend van White Chocolate Mocca en de Latte Machiatto controleren wij ons boodschappenlijstje of we echt niet iets vergeten zijn, zodat we dat hier in de SuperTarget eventueel nog even kunnen halen. Het lijstje is helemaal afgewerkt dus dat hebben we mooi gedaan deze keer. Als we even later naar de auto lopen wil Petra eigenlijk toch nog even binnen kijken bij Jo-Ann die hier ook aan het parkeerterrein gelegen is. Wij rijden over het parkeerterrein naar de ingang van Jo-Ann, Petra gaat naar binnen en ik blijf achter in de auto luisterend naar een lekker stukje muziek. Het duurt niet lang alvorens Petra weer naar buiten komt en dan gaan we op weg naar Orlando International Airport.

.. klik op de afbeelding voor een grotere weergave ..

Via de 535 en de 417 rijden wij richting Orlando International Airport en na een halfuurtje rijden wij binnen bij de Car Rental-return. We volgende Alamo-bordjes-route door de parkeergarage en als we uiteindelijk door een zwaaiende Alamo-medewerker de rij voor onze SUV krijgen aangewezen slaakt Petra een zucht van verlichting als ze ziet dat er ook (weer) bagagekruiers paraat staan. Terwijl de koffers uit de auto worden gehaald doe ik ondertussen het 'afsluitrondje' met een medewerkster van Alamo. Ik maak nog even een complimentje dat de Dodge Journey mij prima is bevallen en inmiddels wordt dan ook het bekende "0-bonnetje" uitgeprint wat ik natuurlijk meteen goed controleer. Dan voeg ik mij bij Petra en de bagagekruier en gezellig babbelend gaan we op weg naar de incheckbalie van United. De man blijkt een aantal woordjes Nederlands te spreken want hij heeft Nederlandse vrienden dus hij maakt meteen van de gelegenheid gebruik om zn Nederlands weer op te halen.

Aangekomen in de vertrekhal laten we eerst de koffers scannen op verdachte zaken en daarna gaan we door naar de United-balie. Het wegen van de koffers is altijd weer spannend, maar ook deze keer hebben wij het weer prima gedaan en is er geen overgewicht. Ik informeer meteen even naar onze status bij United en we staan nu inderdaad in het systeem vermeld als United Premier Member. Daar zijn we natuurlijk hartstikke blij om want nu gaan onze 2 extra koffers gratis mee. Helaas is de Business Class al helemaal 'fully booked', maar als Premier hebben wij nu ook Premier Boarding en dat is ook wel lekker want je hoeft dan niet in zo'n lange rij te staan en je hebt altijd een lege bagagebak tot je beschikking :-).

Na even een sanitaire stop te hebben gemaakt gaan we gelijk door naar de Security Check waar zoals gewoonlijk een chaotische drukte heerst. Op onze kousevoetjes gaan we door het detectiepoortje en ik ga er zowaar deze keer zonder dat het alarm afgaat doorheen. Dan moeten we al onze spullen weer bij elkaar graaien en da's echt een zooitje want onze 2 laptops en de i-Pad moeten ieder in een aparte bak door de scan, de schoenen moeten in een aparte bak, de fotorugzak moet apart en dan natuurlijk ook nog onze 2 rolkoffers. Kortom, we hebben iets van 7 bakken in gebruik dus de band staat helemaal vol met 'zooi' van ons :-)

We lopen dan eerst nog even langs de diverse winkels die hier zitten en natuurlijk zijn ook hier de pretparken vertegenwoordigd met een kleine store zodat er op het laatste moment nog merchandise kan worden aangeschaft. Inmiddels hebben wij wel trek gekregen, dus wandelen wij naar de FoodCourt en na even dubben besluiten wij voor de Orange & Bourbon Chicken te gaan. Een slechte keus blijkt achteraf, want het smaakt ons niet zo lekker als in de FoodCourts in de malls...


Met de peoplemover gaan we naar de pier vanwaar wij zullen gaan vertrekken en daar aangekomen besluiten we om nog even een 'bakkie' Starbucks tot ons te nemen. Helaas is Starbucks hier niet aanwezig, maar wel ZaZa Cuban Coffee en ook zij serveren een heerlijk bakkie koffie ;-). Dan is het onderhand tijd geworden om ons te gaan melden aan de gate dus lopen we rustig die kant op.
Het boarden begint op tijd en wij staan natuurlijk al 'stand-by' en als de Premier Members 'uitgenodigd' worden om aan boord te gaan staan wij als een speer richting de grondstewardess om de instapkaarten af te geven. Helaas mogen wij nog niet over de 'red carpet', maar hebben alle hoop dat dit in 2011 alsnog zal gaan gebeuren :-)

Onze vlucht UA218 vertrekt om 14:18 'on schedule' en tijdens de vlucht naar Chicago vermaken wij ons prima met Hemispheres, het huisblad van United en de SkyMall. De dame die naast me zit is lekker bezig op dr laptop en zij kijkt mij op een gegeven moment verbaasd aan als blijkt dat ons toestel ook wi-fi aan boord heeft dus United is deze mogelijkheid blijkbaar al aan het testen :-)

De domestic flight naar Chicago verloopt zonder problemen en we staan daar dan ook weer 'on-time' aan de grond. We hoeven nu niet met de metro naar de pier waar wij zullen vertrekken maar kunnen via "The Tunnel of Light" en die is echt prachtig om te zien. Aangekomen op de pier vanwaar wij zullen gaan vertrekken kijken we even of we ergens een kleine snack kunnen scoren. Wat dat betreft vallen de faciliteiten op O'Hare een beetje tegen maar gelukkig is er wel een Starbucks dus moeten wij ons 'behelpen' met de inmiddels overbekende White Chocolate Mocca with Cream en de Latte Machiatto. Voor de rest is er op O'Hare, op een paar winkeltjes na, weinig te beleven dus lopen wij maar een beetje rond te wandelen om de tijd te doden.

.. klik op de fotos voor een grotere weergave ..

Wij melden ons op tijd aan de gate voor vlucht UA908 naar Amsterdam, want wij hebben een hekel aan te laat komen. Lekker lui onderuit gezeten wachten wij af tot we kunnen gaan boarden. Tegen 17:00 begint daadwerkelijk de boarding-procedure op volgorde van cabin-class en als de Premier Members worden uitgenodigd om aan boord te gaan veren wij op en gaan wij richting desk om onze instapkaarten af te geven. Eenmaal aan boord is het toch wel fijn om een compleet lege bagagebak boven onze stoelen aan te treffen en onze 3 stuks handbagage gaan er met gemak in en er is zelfs nog plaats over. Dus onze medereizigers hebben niets te klagen.

Op 18:05 krijgen wij de 'push-back' van de gate en na een klein kwartiertje zijn we airborne richting Amsterdam. Wij vermaken ons prima door nogmaals de Hemispheres en de SkyMall door te bladeren en bestuderen aandachtig de gadgets die in dat grappige postorderboek staan. Natuurlijk speelt Petra ook met dr i-Pad ( helaas heeft deze Boeing 767-200 geen wi-fi ) totdat het dinner-time is. We gaan beide voor de Chicken en het smaakt natuurlijk niet zo lekker als het eten waarvan wij de afgelopen 2 weken weer hebben mogen genieten. Na de maaltijd zetten we onze stoelen een beetje achterover en babbelen nog ff bij over de afgelopen 2 weken en maken ook weer wat plannetjes 'for the next time'. Nadat we nog een bekertje Starbucks aangereikt krijgen ga ik nog even een filmpje kijken en Petra pakt weer de i-Pad voor een spelletje. Als het 'bedtijd' is wordt de cabineverlichting gedimd en besluiten wij om ook maar te gaan slapen. Lekker 'comfy' onder een dekentje duurt het dan ook niet lang voordat wij in slaap vallen en onderwijl zweeft de Boeing 767 richting het koude en witte Nederland....